วันเสาร์ที่ผ่านมาเป็นงานเฟรชชี่ไนท์ก๊าบ   งานนี้ได้รับเชิญไป ในฐานะ "ว่าที่พี่บัณฑิต"

เหอะๆๆๆ มีแต่เด่ะๆๆ รู้สึกว่าแก่มั่กๆๆๆ  แต่ไม่เปงราย เพราะเราเอาความเยาว์วัย

ของใบหน้า ที่อาจจะกร้านโลกมาแบบโชคโชนเข้าสู้ แต่... เฮ้อ สู้ไม่ได้จิง-จิง เอิ๊กๆๆ

 

แต่ก็นั่นแหละในงานมีแต่คนสวยๆๆเต็มไปหมด  โดยเฉพาะเด่ะปี 3 โอ้โห..แม่ง**เล่นแต่งตัวมา

กะมาฆ่าเหล่าอาม่า อาซิ้มแก่ๆๆ อย่างพวกปี 4 เลยรึไง โหย!! ก็เล่นแต่งซะ....เสียวโว้ย

 

นอกจากงานนี้จะมัน สัด-สัด แล้ว ก็ยังถือว่าเป็นงานที่บรรดา The Gang มากันครบทีม

ซึ่งเป็นการรวมตัวครั้งสำคัญ ของเหล่ารุ่นเดอะที่สุด ก็ว่าได้ --- เหอะๆๆ ไม่รวมกรุนะเฟ้ย

 

ปีนี้คงเป็นปีสุดท้ายแล้วแหละ ที่จะได้อยู่กับเพื่อน และน้องๆๆ ในงาน

เนื่องจากปีหน้าก็คงจะจบและ (คือยังไงก็จะจบปีหน้า ไม่อยากแก่ตายคา มหาลัย)

 

แอบคิดน๊า....

ว่าถ้าจบไปแล้ว เพื่อนจะคิดถึงกรุไหม? เพื่อนจะลืมกรุไหม?

กรุจะได้เจอพวกเมิงไหม? และอีกคำถามมากมายคาใจ...

 

วันนึงอาจจะต้องจากกัน แต่ต้องมีซักวันที่จะได้เจอกัน...กรุเชื่ออย่างนั้น

วันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรไม่รู้ แต่รู้ว่าวันนี้ กรุมีพวกเมิงอยู่ข้างๆเสมอ

 

ขอบคุณ.....ที่ห่วงใยกรุ   ขอบคุณ.....ที่ดูแลกรุ

ขอบคุณ.....ที่ช่วยเหลือกรุ   ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณจิง-จิง

 

 

 

" วันเวลาดี ๆ เหล่านั้น เธอยังคงจำมันได้ไหม
วันที่เคยร่วมทุกข์และสุขจนล้นหัวใจ
วันที่เราได้ผ่านมาด้วยกัน

แต่ว่าเวลาที่ผ่านพ้นไป
อาจจะทำให้ใจของใครลืมสิ่งนั้น
อยากจะมีเพลง เพลงนึง
ถ่ายทอดเรื่องราวเป็นพัน ๆ ให้เธอรู้

ให้ทุก ๆ ครั้งที่ได้ฟังเพลงนี้

ก็ขอให้รู้ ที่แห่งนี้นั้นยังมีรักอยู่
เคยเป็นยังไงในตอนนี้ขอให้รู้
จะไม่มีเปลี่ยนไป

และทุก ๆ ครั้งที่ได้ฟังเพลงนี้
ก็ขอให้รู้ที่ตรงนี้ไม่ว่าจะนาน เท่าไหร่
เราจะมีกันและกัน เป็นหนึ่งในดวงใจตลอดไป
ก็เพราะหัวใจเราผูกกัน..."

 

                                                                                                   

 

                                                                                                             "กรุรักพวกเมิงนะ"

 

                                                                                                            ไอ้เปง-เปง